بهگفته "حسين نراقي "مسوول امور دام جهاد كشاورزي شهرستان آران و بيدگل ، هم اكنون بالغ بر ۷۰۰نفر شتر در اين منطقه وجود دارد كه اغلب آنها در سطح كوير مرنجاب ، روستاي حسين آباد و مزرعه تقي آباد پراكندهاند.
وي با اشاره به اينكه تاكنون كار چنداني براي ساماندهي شترداري در منطقه صورت نگرفته است،از طرح جهاد كشاورزي براي شناسنامه دار كردن و پلاك زني شترهاي مولد و اصلاح نژاد آنها خبر داد.
وي معتقد است:با توجه به شرايط مساعد كشور براي پرورش شتر و خواص فوق العاده دامي اين حيوان كه مثلا ارزش ويتامين آن سه برابر گوشت گاو است ، بايد فرهنگ استفاده از گوشت و شير آن را در جامعه نهادينه كرد.
شترهاي اين شهرستان اغلب يك كوهانهاند و رنگ بيشتر آنها سرخ و قهوهاي و رنگ تعداد كمي از سفيد است.
از نكات جالب توجه درباره شترداري در اين منطقه، نظام اسم گذاري اشتران بر حسب متغييرات عمر آنهاست.چه،اغلب مردم ما اين حيوان را"شتر" مينامند، اما جالب ايناست كه نام شتر در فرهنگ آران و بيدگليها بسته به شرايط سني حيوان متفاوت و از ملاحظات خاصي پيروي ميكند.مثلا دراين منطقه به كره شتر اعم از نر يا ماده در سال اول تولد "هاشي" و در سال بعد(سال دوم)" ديلاق" يا "بلوان"گفته ميشود.همچنين در سال سوم به شتر اعم از نر يا ماده"حق " گفته ميشود و مراد از اين واژه ،حق شتردار در جهازگذاري روي كمر شتر يا سواري گرفتن از آن است.
در سال چهارم به شتر نر"گود"و به شتر ماده "مجي "(يعني شتري كه شكم اول آبستن شده است)، گفته ميشود.

عکس : ازروستای تقی آبادواقع دردل کویر ۱۵کیلومتری آران وبیدگل
شتر ماده در پنج سالگي "ارونه "و شتر نر"گود پنج ساله" ناميده ميشود و درسال ششم به شتر ماده "ارونهكار"(چون آن را در اين سال به كار گرفتهاند) و به شتر نر "گود شش ساله " يا " گرد دندان" ميگويند.
.
اما آيا شتر واقعا" كينهتوز و لجوج است.
برخي كارشناسان در اينباره ميگويند:بااينكه شتر حيوان صبوري است اما سه اتفاق باعث عصبانيت و كينهتوزي اين حيوان آرام ميشود:يكي اينكه شتر دوست ندارد هنگام زايمان و نعره كشيدنش،كسي او تماشا كند. ديگر اينكه، اگر كسي مزاحم شير خوردن فرزندش شود،او ناراحت ميشود.سوم اينكه اگر كسي به تماشاي جفت گيريش بايستد، او را نخواهد بخشيد بطوريكه حتي اگر ۲۰سال بعد هم آن شخص را ببيند، به او ضربه ميزند.
البته شتر بيش از ۳۰سال عمر ميكند و شايد در تمام عمرش نيز هيچ كينهاي به دل نگيرد.
معمولا آسيبي را كه شتر ميتواند به انسان وارد كند ، گاز گرفتن بوسيله دندانهاي نيش است، به همين دليل بعضي شترداران اين دندانها را با سوهان ميسايند تا ضرر ناشي از آنها كمتر شود.
به دليل خطرات ناشي از جفتگيري، برخي شترداران در هنگام كار، شتران نر و ماده را از هم جدا ميكنند، هرچند در اوقات ديگر، شترها مطيع و رامند.
البته شتر هنگام ايستادن خطرناك است اما چون بنشيند آرام ميگيرد و بي خطر ميشود.
برخي كينه شتر را پايان ناپذير ميدانند و مدعياند ملاطفت مجدد ساربان نيز نميتواتند آن را تعديل كند. از اين منظر ، شتر خشمگين همواره منتظر فرصت ناسب است تا انتقامش رااز ساربان بگيرد،اما نكته عجيب اين است كه شتر مست هرگز به ساربان مغضوب در جمع حمله نميكند بلكه فقط نگاه خشمآلودش را به به چشمان او ميدوزد و با دهان كفآلود پياپي نعرههاي هولناك سرميدهد تا فرصت مناسب فرا برسد و ساربان را تنها گير بياورداما واي به روزي كه لوك مست و كينهتوز، آن فرصت را به چنگ آورد و ساربان را يكه و تنها در بيابان گير بياورد.در اين حال، وقتي ساربان در بيابان مورد حمله قرار گرفت تنها راه نجاتش ايناست كه در حال گريز، لباسهايش را يكايك از تن درآورد و پشت سرش بيندازد.در اينجاست كه شتر گول ميخورد و بهجاي ساربان هرتكه لباسي را كه جلويش افتاده است به دندان ميگيرد و تنه سنگين خود را روي آن ميمالد سپس مجددا به تعقيب ساربان ميپردازد و دوباره ساربان بايد به همين ترتيب البسه ديگر خود را از تن درآورد و روي زمين جلوي شتر انتقامجو بيندازد.
اگر فرد گريزان تا زماني كه لباسهايش تمام شد ، توانست خود را به آبادي يا پناهگاهي برساند نجات خواهد يافت، وگرنه مرگش، حتمي است.
بقیه مطلب دررابطه باکینه شتری درادامه مطلب
ادامه مطلب











رييس دانشگاه علوم پزشكي كاشان از آمادگي كامل اين دانشگاه براي ارايه خدمات بهداشتي و درماني به مسافران و شهروندان در تعطيلات نوروزي خبر داد.